" هر دو در نهایت می میرند "

زندگی واقعی با کتاب خیلی فرق داره ولی هنوزم میشه زندگی کرد؛ درسته؟

میدونم که اکثرتون کتاب هر دو در نهایت می میرند اثر آدام سیلورا رو خوندید ( اگرم نخوندید زودتر برید بخونید و بعدش این تست رو بدید چون اسپویل میشه) همین بریم برای شروع

میدونید به نظرم این کتاب خیلی جملات معنا داری داشت که میتونه بهمون بفهمونه که زندگی هرقدر چرت بازم ارزش داره. خودم سرش خیلی گریه کردم و پیشنهاد میکنم با آهنگ " زندگی همینه " آرتا و کوروش بخونیدش چون به شدت به وایبش میاد

از متن اول شروع میکنیم؛ <از زبان متیو دو ساعت قبل از مرگ صفحه 239> امیدوارم از حرفم ناراحت نشی اما احساس خوشبختی می‌کنم می‌دونی آدما فکر می‌کنن برای انجام دادن؟ کارهایی که دوست دارن همیشه وقت هست از زندگیشون لذت نمی‌برند و حتی برای گفتن حرف دلشون به همدیگه منتظر یه فرصت مناسب می‌مونن ولی زندگی کوتاه‌تر از اونیه که بخواهیم وقت تلف کنیم و منتظر بمونیم باید از تک تک لحظاتو دقایقش لذت ببریم و به کسایی که دوسشون داریم عشق بورزیم چون یه روزی به خودمون میایم و می‌بینیم زندگیمون به آخر رسیده و ما موندیم و کلی حسرت ولی ما داریم می‌میریم به خاطر همین می‌خوام بهت بگم ممنونم

و در آخر ببخشید که کوتاه بود ولی پارت بعدی از کتاب پنج قدم فاصله میزارم. امیدوارم خوشتون اومده باشه